In oudere documenten werd het ijkgeld ook wel etallonage (ijkgeld) genoemd

Vroeger werd een vergoeding betaald aan de meter (ijkmeester, meter), die – elke soort massa (ruimte, omtrek, hoogte, lengte, gewicht, inhoud) gelijk moest maken aan de voorgeschreven wettelijke eenheid (standaardmaat) en – moest nagaan of de voorgeschreven waarden werden nageleefd. – Tegenwoordig een vergoeding voor de dienstverlening door een meetbureau (VS: bureau of standards). – In Duitsland is ijking verplicht voor alle apparaten die worden gebruikt om massa te meten, met inbegrip van taximeters, benzinepompen, weegschalen, watermeters, gasmeters, warmtemeters en andere apparaten en voorwerpen die worden gebruikt voor metingen in handelstransacties en in de geneeskunde. – De bureaus voor maten en gewichten zijn ook verantwoordelijk voor de controle van de resultaten van geijkte apparaten en voor de gewichtscontrole van voorverpakte goederen in de levensmiddelenhandel of edelmetaalstaven in de verkoopruimte van banken.

Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/