Collateringskosten

Een document met dezelfde bewoordingen voor juridische en zakelijke transacties, zoals een soevereine mijnbouwvergunning, moest vroeger in talrijke exemplaren worden afgegeven (in het voorbeeld: – voor het archief [ook wel bewaarplaats genoemd in oudere documenten], – voor verschillende ministeries, – voor de hoofdinspectie van de mijnen, – voor de divisie-inspectie van de mijnen, – voor de plaatselijke barmmeester, – voor een groter aantal aandeelhouders van de mijnen, avonturiers, als eigenaars van de mijnaandelen met recht op de opbrengst en de verplichting om subsidies te betalen als de mijnvereniging meer middelen nodig had) door verschillende kopiisten; kopiisten); schrijfmachines werden pas populair na 1880. Vooral in het geval van numerieke gegevens leidde dit vaak tot kopieerfouten (pennenlikkers, schrijffouten). – Een speciaal aangestelde ambtenaar (collator) moest derhalve controleren en bij de autoriteiten bevestigen dat de betrokken kopie met het originele document overeenstemde. De hiervoor gemaakte kosten werden, samen met de administratiekosten, doorberekend aan de begunstigden (hier: de exploitanten van een mijnexploitatie, de handelaren). – Zie certificatiegeld, garantiegeld, kanselarij geld.

Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/