Ostrożnościowy limit zasobów kapitałowych

Zgodnie z regulacjami Bazylei I, należało posiadać osiem procent kapitału własnego i innych pozycji quasi-kapitałowych w stosunku do aktywów ważonych ryzykiem – ustalanych poprzez przypisanie aktywów do określonych grup ryzyka. Umowa kapitałowa z 1988 r. przyczyniła się jednak znacząco do harmonizacji przepisów ostrożnościowych. Została ona jednak osłabiona – m.in. przez innowacje finansowe; por. także w sprawie adekwatności kapitałowej §§ 10-12 KWG. – W trakcie kryzysu finansowego, który nastąpił po kryzysie subprime, zaproponowano powiązanie adekwatności kapitałowej w bankach z płynnością. W ten sposób regulacyjny współczynnik kapitałowy mógłby zostać zwiększony o czynnik obliczony z uwzględnieniem płynności, dopasowania terminów zapadalności i ryzyka systemowego banku dla rynku jako całości. Im bardziej instytucja finansowałaby inwestycje długoterminowe w krótkim okresie, tym bardziej wzrosłyby wymogi kapitałowe zgodnie z niniejszym wnioskiem. Między innymi miałoby to również tę zaletę, że adekwatność kapitałowa musiałaby być zwiększona podczas hossy, ponieważ dopasowanie terminów zapadalności jest wtedy największe. To z kolei nieuchronnie spowolniłoby działanie dźwigni finansowej i hossę na rynku. – W zasadzie najlepszym sposobem regulacji rynku finansowego jest pozostawienie odpowiedzialności bankom. Dlatego z zadowoleniem należy przyjąć wszelkie krajowe i międzynarodowe regulacje mające na celu zwiększenie współczynnika kapitałowego oraz ustanowienie odpowiednich buforów. – Zob. zobowiązania inwestycyjne, wielkość banku, Bazylea-III, dyrektywa w sprawie wymogów kapitałowych, wskaźnik Cook’a, adekwatność kapitałowa, bufory kapitałowe, zmienna, wskaźniki kondycji finansowej, bufory kapitałowe, antycykliczność, kapitał podstawowy, wskaźnik dźwigni, sprawozdanie Liikanena, bufory płynności, podejście mark-to-funding, pokusa nadużycia, procykliczność, bufory ryzyka, stabilizatory, automatyczny, faktoring ostateczny, zasada zwolnienia, obowiązkowe obligacje zamienne. – Por. raport miesięczny EBC z maja 2001 r., s. 66, raport roczny BaFin z 2003 r., s. 37 f. (z odniesieniem także do uwzględnienia nieoczekiwanych strat), raport miesięczny EBC ze stycznia 2005 r., s. 54, raport miesięczny Deutsche Bundesbank z grudnia 2006 r., s. 69 ff. (bardzo szczegółowe przedstawienie wymogów wynikających z Bazylei II), raport roczny BaFin z 2006 r., s. 43 f. (starania o jednolitą definicję kapitału regulacyjnego), raport roczny BaFin z 2008 r., s. 55 (zmiana wymogów kapitałowych), BaFin Annual Report 2009, s. 10 (Komitet Bazylejski omawia szczegóły nowej regulacji) BaFin Annual Report 2011, s. 63 i nast. (szczegółowe sprawozdanie z postępów w harmonizacji wskaźnika w UE), s. 154 i nast. (decyzje ministrów finansów UE o budowie bufora kapitałowego), Por. Financial Stability Report 2012, s. 38 i nast. (produktywność aktywów niemieckich instytucji od 2002 roku; przegląd), Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z maja 2013 roku, s. 59 i następne (kapitał regulacyjny w następstwie Bazylei III, s. 61: przegląd).

Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/