In het algemeen het risico dat er niet voldoende liquiditeiten beschikbaar zijn om op tijd aan de opeisbare verplichtingen te voldoen (het geval dat er geen toegang is tot liquiditeiten of ongebruikte kredietfaciliteiten om aan de opeisbare betalingen te voldoen). Dit risico kan worden beperkt door een nauwkeurige financiële planning. Een adequaat liquiditeitsbeheer moet ervoor zorgen dat een onderneming in het algemeen en een instelling in het bijzonder ook in tijden van crisis solvabel blijven. – In het geval van banken is een mogelijk verlies voornamelijk te wijten aan – een groot aantal depositohouders dat om een of andere reden zijn deposito’s tegelijkertijd opneemt (opnamerisico) en – de bank die niet in staat is haar kortetermijnleningen via de interbancaire geldmarkt te verlengen of dit alleen tegen hogere kosten kan doen (herfinancieringsrisico); de reden hiervoor kan bijvoorbeeld zijn dat ratingbureaus de kredietwaardigheid van de instelling naar beneden bijstellen. – In het algemeen wordt een hoger liquiditeitsrisico waargenomen bij zeer grote, wijdvertakte instellingen. – Sinds ongeveer 2007 is aan dit risico ook het risico toegevoegd dat activa niet in contanten kunnen worden omgezet wegens een verminderde toegang tot of vraag van de markt, waardoor de aankoop of verkoop van dergelijke goederen onmogelijk wordt of met verlies moet worden verkocht. Dit risico was bijzonder duidelijk tijdens de financiële crisis die ontstond in het kielzog van de subprime-crisis in 2007. Veel beleggers over de hele wereld – waaronder hedgefondsen – moesten plotseling activa verkopen, wat leidde tot een scherpe daling van de prijzen. – Het onderscheid tussen liquiditeitsrisico en solvabiliteitsrisico levert vaak moeilijkheden op. Een liquiditeitsrisico houdt in dat er op dat moment geen liquide middelen beschikbaar zijn om aan de betalingsverplichtingen te voldoen. In de regel kan een onderneming in deze situatie echter een lening aangaan bij de bank en zo de liquiditeitskrapte overwinnen. Insolventierisico daarentegen betekent het gevaar dat de passiva de activa overschrijden, in welk geval vrijwel geen enkele instelling een lening zal verstrekken en de onderneming failliet zal gaan. – Zie meltdown risico, bankgeldmarkt, EURIBOR, voorwaardelijk verlies, tegenpartij, centraal, gigabank, LIBOR, liquiditeitsvormen, liquiditeitscrisisplan, liquiditeitsbuffer, liquiditeitsswap, liquiditeitsregelgeving, verhandelbaarheid, marktrisico, risico, bankieren, risico, operationeel, risicobeheer, solvabiliteitstoezicht, solvabiliteitsrisico, termijnrisico. – Zie ECB-maandverslag van augustus 2002, blz. 60 e.v., BaFin-jaarverslag 2007, blz. 115 e.v. (nieuwe regels voor het beheer van liquiditeitsrisico’s; MaRisk wordt vanaf begin 2008 toegepast op liquiditeitsrisico’s; praktijkstudies), Deutsche Bundesbank-maandverslag van september 2008, blz. 59 e.v. (beheer van liquiditeitsrisico’s), BaFin-jaarverslag 2008, blz. 56 (regelgeving voor het beheer van liquiditeitsrisico’s), blz. 133 (audits van interne risicomodellen van instellingen), BaFin-jaarverslag 2009, p. 50 f. (Hoekstenen voor het beheer van het liquiditeitsrisico), BaFin Jaarverslag 2010, blz. 189 (eigen MaRisk voor kapitaalbeheermaatschappijen).
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/