Zaken waarbij polissen door de verzekeringnemer worden gekocht en aan anderen worden overgedragen. Er wordt een fundamenteel onderscheid gemaakt tussen de Amerikaanse, Britse en Duitse secundaire markthandel. Deze drie secundaire markten hebben ten dele zeer verschillende kenmerken. – De levensverzekering wordt in de Verenigde Staten – in tegenstelling tot in Duitsland – niet in de eerste plaats gebruikt voor een oudedagsvoorziening, maar om zich in te dekken in geval van overlijden. Vooral oudere en ziekere polishouders kunnen hun polis vervroegd verkopen. De verkoper heeft baat bij de vervroegde uitbetaling van het gespaarde bedrag, dat hij bijvoorbeeld kan gebruiken voor behandelingskosten. Degenen die een dergelijke levensverzekering kopen, laten zichzelf als begunstigden in de polis opnemen en nemen de totale betalingsverplichtingen op zich. Wanneer de verzekerde overlijdt, ontvangt hij of zij de overlijdensuitkering. Het rendement wordt gemeten aan de hand van het verschil tussen het bij overlijden te betalen bedrag en de betaalde aankoopprijs plus premiebetalingen. De berekening van het rendement is gebaseerd op adviezen van deskundigen van medische instellingen. – Net als in Duitsland worden op de Britse secundaire markt kapitaalverzekeringspolissen (traded endowment policies, TEP’s) verhandeld. Deze polissen voorzien in een uitkering in geval van overleven, maar kunnen door de houders op de secundaire markt worden verkocht vóór het einde van de contractperiode. Het rendement van de TEP bestaat uit – het daadwerkelijk gegarandeerde verzekerde bedrag, – de jaarlijkse bonusuitkeringen, waarvan het bedrag eveneens gegarandeerd is, en – een variabele eindbonus. Anders dan in Duitsland mogen Britse levensverzekeringsmaatschappijen veel grotere risico’s nemen op de kapitaalmarkt, wat daar tot een grotere volatiliteit van de risico’s leidt. – Op de Duitse secundaire markt voor levensverzekeringspolissen kunnen ook “endowment”-polissen worden verhandeld binnen de looptijd van hun contract. De verkoop van de levensverzekeringspolis is een optie ten opzichte van beëindiging. In dit geval koopt de koper van de polis de verzekering tegen de afkoopwaarde en zet hij de polis voort in plaats van de oorspronkelijke verzekeringnemer tot de eindvervaldag. De koper profiteert van de prestaties van de polis, bijvoorbeeld door de betaling van eindbonussen aan het eind van het contract. De verkoper heeft aanvankelijk een toegevoegde financiële waarde ten opzichte van de beëindiging. Bovendien behoudt hij door de voortzetting van premiebetalingen aanvankelijk een resterende overlijdensuitkering, die echter in de loop der tijd wordt uitgehold. Het beleid op de secundaire markt is dan een zuiver beleggingsproduct en kan worden gekocht door particuliere en institutionele beleggers. – De internationale secundaire markt voor levensverzekeringspolissen wordt in Duitsland institutioneel vertegenwoordigd door het Bundesverband Vermögensanlagen im Zweitmarkt für Lebensversicherungen (BVZL) in München. – De aankoop van levensverzekeringspolissen onder voortzetting van dezelfde, d.w.z. de loutere aankoop van levensverzekeringspolissen, is geen bedrijfsactiviteit waarvoor krachtens de Duitse bankwet (KWG) een vergunning vereist is. De wederverkoop van dergelijke levensverzekeringspolissen aan derden vormt evenmin een bedrijfsactiviteit waarvoor krachtens de KWG een vergunning vereist is. Dergelijke secundaire-marktaanbieders staan derhalve niet onder toezicht van de Federale Financiële Toezichthoudende Autoriteit. In verband met tweedehands levensverzekeringspolissen beoordeelt de BaFin in de eerste plaats de vraag of het bankbedrijf zonder vergunning wordt uitgeoefend. – Zie polisruil, polislening. – Zie Jaarverslag 2009 van de BaFin, blz. 229 (niet-transparante structurering van overeenstemmende contracten), Jaarverslag 2012 van de BaFin, blz. 214 e.v. (kwesties inzake de toestemming voor overeenstemmende transacties), alsook het respectieve Jaarverslag van de BaFin, hoofdstuk “Transversale taken”.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/