Aşırı borçlu bir devletin ihtiyaç duyduğu para sadece dört kaynaktan gelebilir: – söz konusu ülkenin vergi mükellefleri bu parayı kendileri toplar, – kreditörler bundan feragat eder, – diğer ülkelerin vergi mükellefleri devreye girer ya da – en riskli ama aynı zamanda en tehlikeli yol izlenir: merkez bankası enflasyon yoluyla kamu borcunun baskısını azaltır (kamu borcunun parasallaştırılması). Bu durumda, tüm para sahipleri başlangıçta borç için ödeme yapar: satın alma güçleri azalır. Ancak daha yakından incelendiğinde, asıl yükü taşıması gerekenlerin daimi çalışanlar ve sosyal yardım alanlar olduğu görülmektedir. Tarihin öğrettiği gibi, bu durumda ekonomi çöker ve toplum er ya da geç parçalanır. Almanya bunu tecrübe etmek zorunda kaldı: hiperenflasyon başladı. 1923’ün başında bir litre sütün fiyatı 200 milyar marka yükselmişti; bir mektubun posta ücreti birkaç milyon mark tutuyordu ve Nasyonal Sosyalist hareket zemin kazanıyordu. Bu nedenle, bir merkez bankası her ne şekilde olursa olsun kamu borcunu finanse etme konusunda dikkatli olmalıdır. – Bakınız Avrupa Para Birliği, temel hata, AMB’nin gözden düşmesi, para sahipliği, para fonksiyonları, birincil, para politikası, parasal istikrar, enflasyon telafisi, satın alma gücü, nominal değer ilkesi, politika temerrüdü, hayat pahalılığı endeksi, fiyat istikrarı, gölge devlet, tasarruf oranı, İstikrar ve Büyüme Paktı, yeniden dağıtım, merkez bankası kaynaklı, anayasanın birinci maddesi, patika enflasyonu, maaş günü temel kuralı.
Dikkat: Finansal ansiklopedi telif hakkı ile korunmaktadır ve açık izin olmadan sadece özel amaçlar için kullanılabilir!
Üniversite Profesörü Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Profesör Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-posta adresi: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/