istikrar mekanizması ve euro kriz fonu), ESM (Avrupa İstikrar Mekanizması): Son olarak Mart 2011’de Avrupalı politikacılar tarafından kabul edilmiş ve Mart 2012’de Avrupa Mali İstikrar Aracı’nın yerini almıştır. – ESM, organizasyonel olarak Uluslararası Para Fonu’nu model alan yeni bir oluşumdur. Yönetim organı, oy hakkına sahip üyeleri Euro bölgesi ülkelerinin maliye bakanları olan bir Guvernörler Kuruludur. Bu organ, mali yardımın tahsisine, miktarına ve koşullarına oybirliğiyle karar verir. Diğer tüm kararlar yüzde seksen çoğunlukla alınır; oyların ağırlığı sermaye anahtarını takip eder. ESM’nin merkezi Lüksemburg’dadır. Bir önceki kriz fonu olan Avrupa Finansal İstikrar Fonu, ESM’ye dahil edildiği Haziran 2013’e kadar faaliyet göstermeye devam etti. – Önemli hükümler şunlardır: – ESM 800 milyar Avro’luk bir sermaye almaktadır. Bunun 500 milyar Avro’luk kısmı borç verilebilir niteliktedir; 300 milyar Avro ise rezerv olarak kullanılmaktadır. 80 milyar Avro, Avro Bölgesi üye ülkeleri tarafından taahhüt edilen sermaye olarak nakit ödenecektir. – Münferit üyelerin ESM’ye katkıları, ECB’deki sermaye payına dayanan bir anahtara göre belirlenir. – Almanya nakit ödemelerin ve çağrılabilir sermaye ya da garantilerin yüzde 27,15’ine katkıda bulunmaktadır; bu da 21,7 milyar Avro’nun ödeneceği anlamına gelmektedir. Buna ek olarak, Almanya’nın 168.3 milyar Avro tutarında çağrılabilir sermaye veya garanti sağlaması gerekecektir. Toplam 22 milyar Avro tutarındaki nakit katkı Almanya tarafından 2013 ila 2017 yılları arasında beş eşit taksitte ESM’ye ödenecektir – ESM’ye yapılan ödemeler Maastricht Antlaşması’nda tanımlandığı üzere ulusal borca sayılacaktır – borç seviyesi gayri safi yurtiçi hasılanın yüzde altmışını geçemez – ancak bütçe açığına dahil değildir – yıllık net yeni borç gayri safi yurtiçi hasılanın yüzde üçünü geçemez; ayrıca bkz. – Uluslararası Para Fonu, kredi için mevcut toplam miktarı yarı yarıya arttıracaktır. Bu da 500 milyar Avro’ya 250 milyar Avro daha ekleneceği anlamına gelmektedir. – ESM, üye ülkelere ancak bir bütün olarak Avro bölgesinin mali istikrarının risk altında olması halinde kredi verebilir. Buna ek olarak, krediler ekonomik ve mali politika koşullarına bağlıdır. – Borç yeniden yapılandırma maddeleri (CACs) 2013 yılından itibaren Avro ülkeleri tarafından ihraç edilen tüm tahvillere eklenecektir. Bu maddelere göre, bir devlet artık borçlarını ödeyemez hale gelirse, özel alacaklılar duruma göre devreye girebilir. Ancak, özel alacaklıların zorunlu katılımından feragat edilmiştir. – Uluslararası Para Fonu haricindeki diğer tüm alacaklılarla karşılaştırıldığında, ESM tercihli bir konuma sahiptir; alacakları önce karşılanmalıdır. – Prensip olarak, ESM tehdit altındaki üyelerin devlet tahvillerini de satın alabilir. – Bir üye ESM’ye olan ödeme yükümlülüklerini yerine getirmezse, diğer devletler otomatik olarak sermaye enjekte etmelidir. Yunanistan, Portekiz ya da İspanya gibi yüksek borçlu ülkelerin de sermayenin bir kısmına katkıda bulunması gerektiğinden, burada bir temerrüt ufukta görünüyor; bu durumda Almanya ek yükler üstlenmek zorunda kalacaktır. – ESM’yi eleştirenler, Avro Bölgesi üyelerinin İstikrar ve Büyüme Paktı’na arka kapıdan veda ettiklerini vurguladılar. ESM, onları topluluğun yardımına güvenerek uygunsuz bir ekonomik ve mali politika izlemeye davet etti (ahlaki tehlike); Avrupa Mali İstikrar Aracı hakkında dile getirilen endişeler arttı. Anayasa hukuku açısından da ciddi endişeler dile getirilmiştir. Çünkü bir garantinin üstlenilmesi (Almanya tek başına 2011 baharında Yunanistan, İrlanda ve Portekiz lehine 168 milyar Euro garanti vermiştir), sonunda Alman parlamentosunun herhangi bir etkisi olmaksızın çok büyük meblağların ödenmesinin zorunlu olabileceği bir prosedürü harekete geçirmektedir. Tüm bunlar Lizbon Antlaşması’nın karşılıklı yardım yükümlülüklerini hariç tutan 125. Maddesi ile çelişmektedir. – EFSF ve ESM ile bağlantılı anayasal sorular artık özel bir içtihat alanı haline gelmiştir. 18 Mart 2014 tarihinde Alman Federal Anayasa Mahkemesi, ESM’ye karşı açılan çok sayıda davayı reddetmiştir. Bu karara ilişkin yorum ve görüşler çok sayıdadır. Bununla birlikte, Alman yükümlülük riski otomatik olarak müzakere edilen 190 milyar Euro’nun üzerine çıkmamalıdır; her artış için Federal Meclis karar vermelidir.- Genel olarak, ESM bazı EMU üye devletlerindeki yapısal sorunları çözmek için zaman kazanabilir; böylece ilgili ülkelerdeki uyum yolu zamana yayılır ve önemli ölçüde kolaylaştırılır. Ancak ESM tek başına ihtiyaç duyulan çözümü getiremez. – 2013 yazında, katılımcı ülkelerin hükümet başkanları ESM’nin zor durumdaki kurumlara da yardım edebileceğine karar verdi. Doğrudan banka yeniden sermayelendirmesi için mevcut miktar 60 milyar Avro ile sınırlandırılmıştır. Ancak ESM Yönetim Kurulu gerekli gördüğü takdirde bu miktarı artırabilir. – ESM’nin ayrıca ikincil piyasada sallantıdaki üyelerin devlet tahvillerini satın almasına da izin verilmektedir. Bununla birlikte, “ikincil piyasa” teriminin zamansal bir tanımı olmadığı unutulmamalıdır. Örneğin, bir banka devlet tahvillerini birincil alıcı (ilk alıcı) olarak satın alabilir ve bu menkul kıymetleri – aşırı bir durumda bir saniye içinde – ESM’ye yeniden satabilir. – Bakınız otomatik uyum, yatırımcı grevi, kurtarma, suçlama oyunu, kredi temerrüt takası bağlantıları, işlevsizlik, para birimi alanı, Avrupa Borç Ajansı, Avrupa Para Birliği, temel hata, Avrupa İstikrar Mekanizması, Euro Plus Paketi, AMB bilançosu, mali istikrar, mali pakt, Yunanistan krizi, akran baskısı, İrlanda krizi, Japonlaşma, sürekli hareket makinesi, politika kıskacı, politika temerrüdü, Portekiz krizi, kurtarma, kurtarma, risk alanlar, nihai, gölge borç, gölge devlet, dönem, Avrupa, dayanışma, mali, bloke hesap, kamu borcu baskısı, İstikrar ve Büyüme Paktı, temel hata, transfer birliği, yeniden dağıtım, merkez bankası kaynaklı, dengesizlikler, EMU-iç, servet vergisi, borç-verimlilik bağlantısı, sözleşme uyumu, büyüme-borç gerçeği, tarihsel, büyümenin teşviki, büyüme güçlerinin harekete geçirilmesi. – Bkz. Şubat 2011 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 72 f. (ESM tarafından ikincil piyasa alımları durumunda öngörülebilir sorunlar), Nisan 2011 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 53 f. (daha fazla ülke borç krizini önlemeye yönelik tedbirler), Temmuz 2011 tarihli AMB Aylık Raporu, s. 76 f. (ayrıntılı sunum; faydalı genel bakışlar, değerlendirme; literatür referansları), Kasım 2011 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 43 (2009’dan bu yana Domuz devlet tahvillerinin primleri), ECB Yıllık Raporu 2012, s. 150 f. (Antlaşmanın yürürlüğe girmesi; ESM’nin mali gücünü güçlendirecek anlaşmalar; devlet ve hükümet başkanlarının ilave kararları), Deutsche Bundesbank Şubat 2012 Aylık Raporu, s. 66 f. (ESM’nin sunumu ve değerlendirmesi).
Dikkat: Finansal ansiklopedi telif hakkı ile korunmaktadır ve açık izin olmadan sadece özel amaçlar için kullanılabilir!
Üniversite Profesörü Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Profesör Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-posta adresi: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/