Een lening die kan worden opgenomen – door een cliënt van de bank, meestal een onderneming of een overheidsinstantie – in termijnen tot een vaste maximumlijn (plafond) binnen een contractueel overeengekomen periode. Een kaderlening heeft gewoonlijk een variabele rentevoet en kan meestal zonder meer vervroegd worden afgelost. In die zin wordt het ook wel een “call credit facility” genoemd. – Een lening of hypotheek verstrekt door een bank voor een groter project, dat door de klant in kleinere eenheden wordt opgedeeld. Dergelijke leningsovereenkomsten komen vaak voor, vooral bij grote woningbouwprojecten (waarvan vaak gebruik wordt gemaakt door projectontwikkelaars die één stuk grond hebben gekocht met de bedoeling het in afzonderlijke percelen te verdelen). – Zie gebruiksvergoeding, blanco krediet, grondkredietinstelling, krediet voor de vestiging van vluchtelingen, melioratiekrediet, behandeling van het meer, vestigingskrediet, sociale hypotheekobligatie, huisvestingskrediet. – Cf. ECB Maandbericht van mei 2001, blz. 58.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/