Eind 2011 hadden de banken in de EMU voor 178 miljard EUR aan kredietverzuimswaps afgesloten op staatsobligaties van de vijf zwakke EMU-leden Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje. De individuele instellingen hebben zich echter tegen deze risico’s beschermd door voor 169 miljard EUR aan credit default swaps te kopen, meestal van andere banken in de EMU. Als gevolg daarvan is een nauwelijks transparant netwerk van vorderingen en tegenvorderingen ontstaan, dat de werkelijke risicopositie van de afzonderlijke instellingen verhult. – De Europese Bankautoriteit stelde vast dat Deutsche Bank 37,4 miljard EUR aan CDS’s had verkocht en 34,5 miljard EUR aan credit default swaps had gekocht; Landesbank BadenWürttemberg had 5,4 miljard EUR tegen 4,1 miljard EUR. De cijfers van de EBA geven echter geen informatie over welke banken met elkaar verbintenissen zijn aangegaan. Indien alleen Griekse staatsobligaties in gebreke zouden blijven, zou dit een kettingreactie teweegbrengen met onvoorspelbare gevolgen voor de financiële stabiliteit in de EMU. Deze vrees werd gezien als een van de redenen waarom alle Europese instellingen, met inbegrip van de ECB, alles in het werk stelden om te voorkomen dat Griekenland in gebreke zou blijven. – Zie Europees stabilisatiemechanisme, ECB valt uit de gratie.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/