In het algemeen de redding door middel van schuldverlichting door derden (een situatie waarin een failliete of bijna failliete entiteit, zoals een onderneming of een bank, een nieuwe injectie van liquide middelen krijgt, ten einde aan haar kortetermijnverplichtingen te voldoen). Er wordt een onderscheid gemaakt tussen – particuliere bail-out, waarbij een onderneming zoals een bank van insolventie wordt gered door een andere instelling, door de centrale bank, door de staat, – binnenlandse bail-out, waarbij de solvabiliteit van een staatsinstelling – gemeente, district, staat, staatsbedrijf – wordt gebroken door de hulp van een andere overheidsinstantie, en – internationale bail-out, waarbij een staat wordt gesteund door een andere staat of door internationale organisaties zoals het Internationaal Monetair Fonds. – In het EU-Verdrag is een non-bail-out clausule ingebouwd (artikel 125 VWEU): de Gemeenschap is niet aansprakelijk voor de schulden van overheidsinstanties in de lidstaten. Toegegeven, velen vreesden van meet af aan dat in noodgevallen uitzonderingen zouden kunnen worden gemaakt door een dienovereenkomstig besluit van het Europees Parlement. – Tijdens de financiële crisis die volgde op de subprime-crisis in 2007 was er sprake van dat de EU-Commissie obligaties zou uitgeven, waarvan de opbrengsten zouden worden doorgesluisd naar staten die zelf nauwelijks vertrouwen genieten op de kapitaalmarkt. Ook werd het voor de ECB mogelijk geacht staatsobligaties op de secundaire markt te kopen – volgens het EU-Verdrag is het haar uitdrukkelijk verboden dit op de primaire markt te doen – om de prijzen te stabiliseren, hetgeen zij ook heeft gedaan. Dit zijn echter maatregelen die indruisen tegen de geest van de no-bail-out clausule, die moreel risico op het niveau van de staat moet voorkomen. Het lokmiddel is dat de nationale regeringen geneigd zullen zijn om laks uit te geven als zij erop kunnen rekenen dat andere leden een deel van hun schuld op zich nemen. Een “wedloop naar fiscale ongedisciplineerdheid” zou het gevolg zijn; en noodzakelijke aanpassingen van de nationale economie zouden aldus worden uitgesteld. – Daarom zou alleen het Internationaal Monetair Fonds (IMF) verantwoordelijk moeten blijven voor dit soort financiële hulp, die gebonden is aan strikt gecontroleerde voorwaarden (conditionaliteit). Tijdens de G20-top in Londen op 2 april 2009 werd deze taak van het IMF benadrukt en werden de financiële middelen van het IMF dan ook aanzienlijk verhoogd. – Zie afwikkelingsmechanisme, verenigd, AIG-deal, angst, pervers, vermoeden, centraal bankieren, opkopen, centraal bankieren, aval, bank, systemisch, reddingsoperatie voor banken, omkering, bankenunie, balansaanpassing, bazooka, garantie, verbod op tekortfinanciering, Finland, euro-obligaties, gemeenschappelijk, Europese faciliteit voor financiële stabilisatie, Europese Monetaire Unie, fundamentele fout, voorwaardelijke vordering, ECB fall from grace, garantie, geldmarkttransacties, geldschieter in laatste instantie, Giipsstaten, door de overheid gegarandeerde obligaties, spreads van de overheid, groepsdruk, Kaldor Hicks-criterium, loonbeleid, gecoördineerd, moreel risico, nucleaire optie, Plan C, beleidsklem, beleidsverzuim, bailout, risicodeling, rendementsideologie, schaduwstaat, schuldaflossingspact, Europees, vangnet, mondiaal, Single Master Liquidity Conduit, stabilisatiemechanisme, Europees, stabiliteitsfonds, Europees, stand-by krediet, transferunie, herverdeling, door centrale banken geïnduceerd, vermogensheffing, Schuldproductiviteitskoppeling, contractgetrouwheid, vertrouwenszeepbel, groei-schuldfeit, historisch, monetaire unie 2. tweezijdige optie, gedwongen onteigening, gedwongen converteerbare obligatie. – Cf. Maandverslag van de Deutsche Bundesbank van mei 2010, blz. 12 f., blz. 67 f. (Kritiek op de garanties in het kader van het Europees Stabilisatiemechanisme).
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/