Bir bütün olarak hükümet tarafından ihraç edilen bir tahvil – bazı istatistiklerde, bir bütün olarak hükümet içindeki kamu kurumları da dahil olmak üzere. – Mali piyasalarda belirsizliğin hakim olduğu dönemlerde devlet tahvillerine olan talep artmakta, bu da fiyatlarının yükselmesine ve getirilerinin düşmesine neden olmaktadır. Tahvil ihraç eden bir kurum olarak devletin kredi itibarının yatırımcılar tarafından şirketlere kıyasla daha yüksek olduğu görülmektedir. Çünkü sadece devlet zorunlu vergiler koyma yetkisine sahiptir. Bu şekilde, hareket etmek ve borçlarını ödemek için mali kapasitesini koruyacak araçları elde edebilir. – Kuşkusuz, özellikle Yunanistan krizi sırasında, bir devlet aşırı borçlandığında ve ulusal iflas tehdidiyle karşı karşıya kaldığında, bu menkul kıymetlere olan güvenin aniden azaldığı ve yatırımcıların portföylerini boşalttığı çeşitli vesilelerle gösterilmiştir. Ancak bu gibi durumlarda devlet tahvillerinin Avrupa İstikrar Mekanizması gibi kurumlar tarafından garanti edilip edilmediği tartışmalıdır. Bu durum, açık veren ülkeler ve bu ülkelerin borçlanma araçlarının alıcıları için yanlış teşvikler yaratmaktadır. Sonuçta, diğer devletlerin vergi mükelleflerinin gerektiğinde devreye gireceğine güvenilebilir. Bu nedenle, mali açıdan zayıf Avro üyeleri için istikrar fonu ancak 2013 yılına kadar – esas olarak Almanya’nın baskısı nedeniyle – kurulabildi. O andan itibaren, devlet tahvili sahipleri zor durumdaki bir devleti kurtarmak için alacaklarının bir kısmından vazgeçmeye hazır olmalıdır. Sadece bu açıklama bile 2013 yılından itibaren Yunanistan, İrlanda, Portekiz, İspanya ve İtalya gibi sallantıda olan EMU üyesi ülkelerin vadesi gelen devlet tahvillerinin yüksek bir iskonto ile işlem görmesine neden oldu. Bu da, bu ülkelerin devlet borçlarının ana finansörü olarak dayanışma eksikliği ile suçlanan Almanya’ya karşı bazen şiddetli suçlamalara yol açtı. Çoğu zaman olduğu gibi, vatandaşları tarafından üretilen sosyal ürünün bir kısmını, imkanlarının ötesinde yaşayanlar üzerindeki baskıyı artırmak yerine diğerlerini kurtarmak için kullanan devletler suçlandı. – Mart 2012’nin başında, Yunan devlet tahvillerinin sahipleri “gönüllü olarak” alacaklarının yarısından feragat etmeye zorlandı. – Ancak, birçok siyasetçinin düşüncesine göre Avrupa Mali İstikrar Aracı’nın, mevcut yasaları baypas ederek değersiz devlet tahvilleri için bir avlanma aracı olarak hizmet verecek olması, Avro Bölgesi’nin geleceği açısından endişe verici sinyaller göndermektedir. – 2011’de piyasa değeri bazı durumlarda yarıya kadar düşen Yunan devlet tahvilleriyle ilgili deneyim, birçok bankanın Basel III’ün öz sermaye gerekliliklerinin ötesinde öz sermaye ile devlet tahvillerini de desteklemesine yol açmıştır. Varlık Kalitesi İncelemesinde, devlet tahvillerinin değerlemesi en büyük sorunlardan biri olarak değerlendirilmektedir. Ancak, bu menkul kıymetlere her durumda tam olarak gerekçelendirilmiş bir risk ağırlığı verilmesi gerektiği artık tartışılmaz kabul edilmektedir. Artık “güvenli liman devlet tahvilleri” diye bir şey yok. – Bkz. acente tahvilleri, kurtarma, bilanço hileleri, egemen, suçlama oyunu, Avrupa Para Birliği, temel hata, ECB’nin gözden düşmesi, mali ajan, para çarpımı, parasal birlik içi, yaratma, ahlaki tehlike, politika temerrüdü, borç sürdürülebilirliği, yüzde yedi sınırı, devlet tahvilleri, güney cephesi, transfer birliği, varlık vergisi, sözleşmeye sadakat, ön etki, getiri eğrisi, zorla kamulaştırma. – Getirilerdeki uluslararası farklılıklar ve bunun sonuçları hakkında bkz. Nisan 2005 tarihli ECB Aylık Bülteni, s. 10 vd, Eylül 2005 tarihli ECB Aylık Raporu, s. 35 vd. (burada ayrıca bireysel devlet tahvillerinin getiri farklılıkları ile kredi notu arasında bağlantı kurulmaktadır), Ekim 2006 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 29 vd. (birçok genel bakış içeren ayrıntılı sunum), Kasım 2008 tarihli ECB Aylık Raporu, s. 34 vd. (ayrıca bireysel Euro bölgesi üyelerinin tahvilleri arasındaki getiri farklılıkları; genel bakışlar), Aralık 2008 tarihli ECB Aylık Raporu, s. 39 vd. 39 vd. (finansal krizin bir sonucu olarak devlet tahvili getirilerindeki güçlü dalgalanma; genel bakış), ECB Eylül 2009 Aylık Raporu, s. 38 vd. (finansal kriz sırasında Euro bölgesindeki devlet tahvili getiri farkları, genel bakış; referanslar), BaFin Yıllık Raporu 2009, s. 23 (2005’ten bu yana Almanya ve ABD’deki on yıllık devlet tahvili getirilerinin karşılaştırılması), Finansal İstikrar Raporu 2010, s. 34 vd. (devlet tahvilleri için gerileme riskleri), Haziran 2011 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 29 vd. (Avro bölgesindeki devlet tahvillerinin getiri farkları; genel bakış; açıklayıcı yaklaşımlar), Kasım 2011 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 43 (2009’dan bu yana Domuzların devlet tahvilleri primleri), ECB 2011 Yıllık Raporu, s. 43 vd. (devlet tahvili belirsizliklerinin ekonominin diğer sektörlerine aktarım etkileri; genel bakış), Mart 2012 tarihli ECB Aylık Raporu, s. 51 ff. (2006’dan bu yana Avro bölgesinde devlet tahvillerinin ihraçları ve elde tutulması çeşitli açılardan incelenmiştir; çok sayıda örnek; uzun vadeli tahvillerin kısa vadeli kağıtlarla ikame edilmesine yönelik eğilim), Kasım 2013 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 33 f. (Avro bölgesinde yerel bankalar tarafından elde tutulan devlet tahvilleri; genel bakış).
Dikkat: Finansal ansiklopedi telif hakkı ile korunmaktadır ve açık izin olmadan sadece özel amaçlar için kullanılabilir!
Üniversite Profesörü Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Profesör Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-posta adresi: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/